DOSTUN BAHÇESİNE BİR HOYRAT GİRMİŞ

Dostun bahçesine bir hoyrat girmiş,
Korudur hey benli dilber korudur.
Gülünü dererken dalını kırmış,
Kurudur hey benli dilber kurudur.

Hangi dinden isen ona tapayım,
Yarın mahşer günü bile kopayım.
Eğil bir yol ak gerdandan öpeyim,
Beri dur hey benli dilber beri dur.

Dervişe ne olsa kendi tacından,
İrakibe ölüm yare gecinden.
Benim benzim bir güzelin ucundan,
Sarıdır hey benli dilber sarıdır.

Bu meydanda serilidir postumuz,
Çok şükür Mevla'ya gördük dostumuz.
Bir gün kara toprak örter üstümüz,
Çürüdür hey benli dilber çürüdür.

Kendisi okur da kendisi yazar,
Hak hilal kaşına eylemiş nazar.
Senin akranların cennette gezer,
Huridir heyhey benli dilber huridir.

Pir Sultan Abdal’ım başından başlar,
İyisini alır, kötüsün taşlar.
Bin çiçekten bir kovana bal işler,
Arıdır hey benli dilber arıdır.

Pir Sultan Abdal