Uyur idik uyardılar, Diriye saydılar bizi. Koyun olduk ses anladık, Sürüye saydılar bizi... Sürülüp kasaba gittik, Kanarada mekân tuttuk, Didar defterine yettik, Ölüye saydılar bizi... Hâlimizi hâl eğledik, Yolumuzu yol eyledik, Her çiçekten bal eyledik, Arıya saydılar bizi... Hak divanına dizildik, Aşk defterine yazıldık, Bal olduk şerbet ezildik, Doluya saydılar bizi... Pir Sultan Abdal'ım şunda, Çok keramet var insanda, O cihanda bu cihanda, Ali'ye saydılar bizi...

BİR SERVİ DALINDA KALDI NAZARIM

Bir servi dalında kıldım nazarım,
Cennet’de Tûba’yı görmezden evvel,
Kaşların mihrâbın tavâf eyledim,
Kâbe-i ulyâyı görmezden evvel.

Aşkı olmayanı insân sanırdım,
Gördüğüm boncuğu mercân sanırdım,
Bu aşkı bilmezdim, âsân sanırdım,
Başımda sevdâyı görmezden evvel.

Hüda halkeyledi can il teni,
Ya nice beslemez gidince beni.
Ta ezelden verdi kısmetim Gani,
Bu fani dünyayı görmezden evvel.

Cümlenin kısmetin Gani vermiştir,
Muhammet bir ikrar üzre durmuştur.
Bu fani dünyada neler görmüştür,
Adem'i, Havva'yı görmezden evvel.

Pir Sultan'ım diler vasl-ı cananı,
Hayaldir demişler geri kalanı.
İstemem cennet, huri, gılmanı,
Hazret-i Mevlâ'yı görmezden evvel.

Pir Sultan Abdal

0 yorum:

ANTOLOJİ

Toplam Sayfa Görünümü