Uyur idik uyardılar, Diriye saydılar bizi. Koyun olduk ses anladık, Sürüye saydılar bizi... Sürülüp kasaba gittik, Kanarada mekân tuttuk, Didar defterine yettik, Ölüye saydılar bizi... Hâlimizi hâl eğledik, Yolumuzu yol eyledik, Her çiçekten bal eyledik, Arıya saydılar bizi... Hak divanına dizildik, Aşk defterine yazıldık, Bal olduk şerbet ezildik, Doluya saydılar bizi... Pir Sultan Abdal'ım şunda, Çok keramet var insanda, O cihanda bu cihanda, Ali'ye saydılar bizi...

BİR AŞKIN DERYASIN BOYLA

Bir aşkın deryasın boyla,
Kıyısı öte mi dersin?
Bir gerçeğe hizmet eyle,
Emeğin yite mi dersin?

Nadanı kondurma bağa,
Düşürür seni tuzağa.
Şekerler yedirsen zağa,
Tut olup öte mi dersin?

Arifler yola giderler,
İrfanda sohbet ederler.
Nişansız yari n'iderler?
Can gönül kata mı dersin?

Bellidir kalbi boş olan,
İkrar verendir hoş olan.
Hercaiye yoldaş olan,
Menzile yete mi dersin?

Pir Sultan Abdal coşmayan,
Aşk küresinde pişmeyen.
İlkin Hakk'a ulaşmayan,
Sonradan yete mi dersin?

Pir Sultan Abdal

0 yorum:

ANTOLOJİ

Toplam Sayfa Görünümü