Uyur idik uyardılar, Diriye saydılar bizi. Koyun olduk ses anladık, Sürüye saydılar bizi... Sürülüp kasaba gittik, Kanarada mekân tuttuk, Didar defterine yettik, Ölüye saydılar bizi... Hâlimizi hâl eğledik, Yolumuzu yol eyledik, Her çiçekten bal eyledik, Arıya saydılar bizi... Hak divanına dizildik, Aşk defterine yazıldık, Bal olduk şerbet ezildik, Doluya saydılar bizi... Pir Sultan Abdal'ım şunda, Çok keramet var insanda, O cihanda bu cihanda, Ali'ye saydılar bizi...

BİRLİK MAKAMINDA BİR GÜZEL GÖRDÜM

Birlik makamında bir güzel gördüm,
Leblerinin şekeri var, kandi var.
Âşıkı çok imiş, aradım sordum,
Nice bencileyin derdimendi var.

Cemali geliyor hayalde, düşte,
Canım asumanda, kandilde Arş'ta.
Uzakta yakında yeminde, pişte,
Her nereye baksam Ali'm kendi var.

Gâh bahçeye girer gülden görünür,
Gâh mana söyleşir dilden görünür.
Gâh gönül evinde mihman görünür,
Âşıkına türlü türlü fendi var.

Şükür olsun bu sevdaya ulaştım,
Muhabbet bağını gezdim dolaştım.
On İki İmam'ın cemine düştüm,
Şimdi boynumuzda aşk kemendi var.

Pir Sultan'ım sever böyle dilberi,
Bu cümle Cihanın yekta gevheri.
Kahrın lutfun çeker ise gel beri,
Sevdiğimin nerde bir menendi var.

Pir Sultan Abdal

0 yorum:

ANTOLOJİ

Toplam Sayfa Görünümü