Uyur idik uyardılar, Diriye saydılar bizi. Koyun olduk ses anladık, Sürüye saydılar bizi... Sürülüp kasaba gittik, Kanarada mekân tuttuk, Didar defterine yettik, Ölüye saydılar bizi... Hâlimizi hâl eğledik, Yolumuzu yol eyledik, Her çiçekten bal eyledik, Arıya saydılar bizi... Hak divanına dizildik, Aşk defterine yazıldık, Bal olduk şerbet ezildik, Doluya saydılar bizi... Pir Sultan Abdal'ım şunda, Çok keramet var insanda, O cihanda bu cihanda, Ali'ye saydılar bizi...

BEN DE ŞU DÜNYAYA GELDİM GELELİ -1-

Ben de şu dünyaya geldim geleli,
Emaneten bir don giymişe döndüm.
Sahibi çıktı da elimden aldı,
Koru yerde koyun yaymışa döndüm.

O yâr geldi geçti, geri bakmadı,
Hendekler kazdırdım, sular akmadı.
Çok yuva bekledim, cücük çıkmadı,
Boş yuva beklemiş yoz kuşa döndüm.

Ben de erler meclisinde eğlendim,
Farzı kıldım, sünnetinde bağlandım.
Dünya satranç imiş, geldim utuldum,
Kendi hayaline dalmışa döndüm.

Pir Sultan Abdal'ım, bu dünya fani,
Baştan başa kim sürdü bu devranı?
Yârin bir çift sözü üşüttü beni,
Yüce dağ başında buymuşa döndüm.

Pir Sultan Abdal

0 yorum:

ANTOLOJİ

Toplam Sayfa Görünümü