Uyur idik uyardılar, Diriye saydılar bizi. Koyun olduk ses anladık, Sürüye saydılar bizi... Sürülüp kasaba gittik, Kanarada mekân tuttuk, Didar defterine yettik, Ölüye saydılar bizi... Hâlimizi hâl eğledik, Yolumuzu yol eyledik, Her çiçekten bal eyledik, Arıya saydılar bizi... Hak divanına dizildik, Aşk defterine yazıldık, Bal olduk şerbet ezildik, Doluya saydılar bizi... Pir Sultan Abdal'ım şunda, Çok keramet var insanda, O cihanda bu cihanda, Ali'ye saydılar bizi...

BİR SABAH VAKTİNDE YERİNİ GÖRSEN

Bir sabah vaktinde yerini görsem,
Belirsiz vatanı ili var koçun.
Ancak sen bilirsin hey kadir Allah,
İbrişimden ala teli var koçun.

Koç kuzu kurbandır Hak der atamaz,
Sakın inanmayın yemez satamaz.
Deryanın yüzünde kırklar tutamaz,
Çekilip gitmeğe yolu var koçun.

Arif olsam koçun yerini görsem,
Mübarek yüzünü yüzüme sürsem.
Yaylımı Cennet'tir sulağın görsem,
Ab-ı Zemzem suyu gölü var koçun.

Akını boyamış türlü donlara,
Öyl'olunca dilek geçmez onlara.
Teslim tastik olan safi canlara,
Yüzünü sürmeğe kali var koçun.

Pir Sultan Abdal'ım düşürme harzı,
Beraber kılalım sünneti farzı.
Dünyada bulunmaz o koçun tarzı,
Daha türlü türlü hali var koçun.

Pir Sultan Abdal

0 yorum:

ANTOLOJİ

Toplam Sayfa Görünümü