Uyur idik uyardılar, Diriye saydılar bizi. Koyun olduk ses anladık, Sürüye saydılar bizi... Sürülüp kasaba gittik, Kanarada mekân tuttuk, Didar defterine yettik, Ölüye saydılar bizi... Hâlimizi hâl eğledik, Yolumuzu yol eyledik, Her çiçekten bal eyledik, Arıya saydılar bizi... Hak divanına dizildik, Aşk defterine yazıldık, Bal olduk şerbet ezildik, Doluya saydılar bizi... Pir Sultan Abdal'ım şunda, Çok keramet var insanda, O cihanda bu cihanda, Ali'ye saydılar bizi...

BEN DE ŞU DÜNYAYA GELDİM GELELİ -2-

Ben de şu dünyaya geldim geleli,
Kalsın benim davam divana kalsın.
Yaradan Allah'tır benim vekilim,
Kalsın benim davam divana kalsın.

Yorulan yorulsun, ben yorulmazam,
Derviş makamından ben ayrılmazam,
Dünya kadısından ben sorulmazam,
Kalsın benim davam divana kalsın.

Ben de vekil ettim Bari Huda'mı,
O da kulu gibi zulüm ede mi?
Orda söyletirler br bir adamı,
Kalsın benim davam divana kalsın.

Mümin müslim devşirir de cem olur,
Anda sınık yaralara em olur.
Kara taş erir de safi gem olur,
Kalsın benim davam divana kalsın.

Pir Sultan Abdal'ım dünya kovandır,
Gitti adil beyler kalan avamdır.
Muhammet divanı ulu divandır,
Kalsın benim davam divana kalsın.

Pir Sultan Abdal

0 yorum:

ANTOLOJİ

Toplam Sayfa Görünümü