Uyur idik uyardılar, Diriye saydılar bizi. Koyun olduk ses anladık, Sürüye saydılar bizi... Sürülüp kasaba gittik, Kanarada mekân tuttuk, Didar defterine yettik, Ölüye saydılar bizi... Hâlimizi hâl eğledik, Yolumuzu yol eyledik, Her çiçekten bal eyledik, Arıya saydılar bizi... Hak divanına dizildik, Aşk defterine yazıldık, Bal olduk şerbet ezildik, Doluya saydılar bizi... Pir Sultan Abdal'ım şunda, Çok keramet var insanda, O cihanda bu cihanda, Ali'ye saydılar bizi...

AĞLAYI AĞLAYI DURMA KARŞIMDA

Ağlayı ağlayı durma karşımda,
Dost beni gönder de var andan ağla.
Kirpikleri top top etmiş kaşında,
Dost bizi gönder de var andan ağla.

Dostun zülüfleri bölük bölüktür,
Menim ciğerciğim delik deliktir.
Muhabbetin sonu tez ayrılıktır,
Dost beni gönder de var andan ağla.

Başına bağlamış aldır valası,
Aldı beni kaşlarının karası.
Hasan ile Hüseyin'in anası,
Dost beni gönder de var andan ağla.

Başına bağlamış al ile sarı,
Arkamızca etme ah ile zarı.
Koca Pir Sultan'ın gül yüzlü yarı,
Dost bizi gönder de var andan ağla.

Pir Sultan Abdal

0 yorum:

ANTOLOJİ

Toplam Sayfa Görünümü