Uyur idik uyardılar, Diriye saydılar bizi. Koyun olduk ses anladık, Sürüye saydılar bizi... Sürülüp kasaba gittik, Kanarada mekân tuttuk, Didar defterine yettik, Ölüye saydılar bizi... Hâlimizi hâl eğledik, Yolumuzu yol eyledik, Her çiçekten bal eyledik, Arıya saydılar bizi... Hak divanına dizildik, Aşk defterine yazıldık, Bal olduk şerbet ezildik, Doluya saydılar bizi... Pir Sultan Abdal'ım şunda, Çok keramet var insanda, O cihanda bu cihanda, Ali'ye saydılar bizi...

ÇEKİLİP KIRKLAR'A VARDIK

Çekilip Kırklar'a vardık,
"Niye geldin can?" dediler.
Baş kesip niyaz eyledik,
"Geç otur meydan" dediler.

Kırklar meydanı ganînidir,
Görenin kalbin eridir.
Külllî şeklerden beridir,
"Nerelisin can?" dediler.

Kırklar ile yedik, içtik,
Kaynayıp sohbette coştuk.
Yetmiş yıl kürede piştik,
"Daha çiğsin, yan!" dediler.

Rehberine ver özünü,
Erenler göre gönlünü.
Müsahibin hak bileni,
"Edelim ihsan" dediler.

Pir Sultan'ım, kanım, katlim,
Gönlünü gönlüme kattım.
Doksan yıl da ölü yattım,
"Yine sağsın can" dediler.

Pir Sultan Abdal

0 yorum:

ANTOLOJİ

Toplam Sayfa Görünümü