Uyur idik uyardılar, Diriye saydılar bizi. Koyun olduk ses anladık, Sürüye saydılar bizi... Sürülüp kasaba gittik, Kanarada mekân tuttuk, Didar defterine yettik, Ölüye saydılar bizi... Hâlimizi hâl eğledik, Yolumuzu yol eyledik, Her çiçekten bal eyledik, Arıya saydılar bizi... Hak divanına dizildik, Aşk defterine yazıldık, Bal olduk şerbet ezildik, Doluya saydılar bizi... Pir Sultan Abdal'ım şunda, Çok keramet var insanda, O cihanda bu cihanda, Ali'ye saydılar bizi...

BE SEVDİĞİM SENİ BENDEN AYIRAN

Be sevdiğim seni benden ayıran,
Din iman bulmaya diyelim Allah.
Şu sinemi aşk oduna dağlayan,
Bekası olmayan diyelim Allah.

Bir münafık sebep oldu bu işe,
Umarım başına hem taşlar düşe.
Kör yılanlar vura cesedi şişe,
Eriye döküle diyelim Allah.

O da benim gibi yana kuruya,
Kısmeti tükene, başı çürüye.
Seyit Vakkas bir ok vura devire,
Cennet'e girmeye diyelim Allah.

Allah onu bin bir belaya ata,
Kısmeti tükene, vadesi yete.
Yetmiş, seksen sene döşekte yata,
Yata da kalkmaya diyelim Allah.

Pir Sultan Abdal'ım, almadım hızaz,
O kelp rakip bize eyledi garaz.
Başka dertten gayrı bin kantar maraz,
Gire de çıkmaya diyelim Allah.

Pir Sultan Abdal

0 yorum:

ANTOLOJİ

Toplam Sayfa Görünümü