Uyur idik uyardılar, Diriye saydılar bizi. Koyun olduk ses anladık, Sürüye saydılar bizi... Sürülüp kasaba gittik, Kanarada mekân tuttuk, Didar defterine yettik, Ölüye saydılar bizi... Hâlimizi hâl eğledik, Yolumuzu yol eyledik, Her çiçekten bal eyledik, Arıya saydılar bizi... Hak divanına dizildik, Aşk defterine yazıldık, Bal olduk şerbet ezildik, Doluya saydılar bizi... Pir Sultan Abdal'ım şunda, Çok keramet var insanda, O cihanda bu cihanda, Ali'ye saydılar bizi...

BİR ÖĞÜDÜM VARDIR SANA SÖYLEYEM

Bir öğüdüm vardır sana söyleyem,
En iyi dostundan sakın sen seni.
Öğüdüm dinlersen manası budur,
En iyi dostundan sakın sen seni.

Gelir senin ile güler de oynar,
Ardınca önünce ayıbın söyler,
Bir vakit gelince önüne çıkar,
En iyi dostundan sakın sen seni.

Senin ile hüsnün bahçesin gezer,
Gönül aşk elinden satırlar yazar,
Ardınca önünce kuyular kazar,
En iyi dostundan sakın sen seni.

Gelir senden önce yükseğe çıkar,
Gözlerinden kanlı yaşını döker,
Ayağın kayınca urganın çeker,
En iyi dostundan sakın sen seni.

Pir Sultan Abdal'ım böyle söyledi,
İndi aşkın deryasını boyladı,
Bunu işlemeyen kula söyledi,
En iyi dostundan sakın sen seni.

Pir Sultan Abdal

0 yorum:

ANTOLOJİ

Toplam Sayfa Görünümü