Uyur idik uyardılar, Diriye saydılar bizi. Koyun olduk ses anladık, Sürüye saydılar bizi... Sürülüp kasaba gittik, Kanarada mekân tuttuk, Didar defterine yettik, Ölüye saydılar bizi... Hâlimizi hâl eğledik, Yolumuzu yol eyledik, Her çiçekten bal eyledik, Arıya saydılar bizi... Hak divanına dizildik, Aşk defterine yazıldık, Bal olduk şerbet ezildik, Doluya saydılar bizi... Pir Sultan Abdal'ım şunda, Çok keramet var insanda, O cihanda bu cihanda, Ali'ye saydılar bizi...

BİR NEFESCİK SÖYLEYEYİM

Bir nefesçik söyleyeyim,
Dinlemezsen n'eyleyeyim?
Aşk deryasın boylayayım,
Ummana dalmağa geldim.

Ben Hak'la oldum aşina,
Kalmadı gönlümde nesne.
Pervaneyim ateşine,
Oduna yanmağa geldim.

Aşk harmanında savruldum,
Hem elendim hem yuğruldum.
Kazana girdim kavruldum,
Meydana yenmeğe geldim.

Ben Hakk'ın edna kuluyum,
Kem damarlardan beriyim.
Ayn-ı cemin bülbülüyüm,
Meydana ötmeye geldim.

Pir Sultan'ım der: Gözümde,
Hiç hata yoktur sözümde.
Eksiklik kendi özümde,
Darına durmağa geldim.

Pir Sultan Abdal

0 yorum:

ANTOLOJİ

Toplam Sayfa Görünümü