Uyur idik uyardılar, Diriye saydılar bizi. Koyun olduk ses anladık, Sürüye saydılar bizi... Sürülüp kasaba gittik, Kanarada mekân tuttuk, Didar defterine yettik, Ölüye saydılar bizi... Hâlimizi hâl eğledik, Yolumuzu yol eyledik, Her çiçekten bal eyledik, Arıya saydılar bizi... Hak divanına dizildik, Aşk defterine yazıldık, Bal olduk şerbet ezildik, Doluya saydılar bizi... Pir Sultan Abdal'ım şunda, Çok keramet var insanda, O cihanda bu cihanda, Ali'ye saydılar bizi...

ZAHİR BATIN ON'Kİ İMAM AŞKINA

Zahir batın on'ki imam aşkına,
Aman Şahım mürüvvet deyü geldim.
Pirim nazar eyle sen bu düşküne,
Aman Şahım mürüvvet deyü geldim.

Bakmaz mısın cesedimin narına?
Elim ermez oldu cihan karına.
Yüzüm yerde geldim durdum darına,
Aman Şahım mürüvvet deyü geldim.

Hacı Bektaş oğlun günahkar gördüm,
Aradım isyanım özümde buldum.
Yüzümün karasın elime aldım,
Aman Şahım mürüvvet deyü geldim.

Erenler yolundan bir taş kaldırdım,
Gönül bahçesinde gülün soldurdum.
Bugün eksikliğim nefsi öldürdüm,
Aman Şahım mürüvvet deyü geldim.

Pir Sultan'ım eydür: Karşımda durma,
Gidip münkirlere yol erkan sorma.
Alnımın karasın yüzüme vurma,
Aman Şahım mürüvvet deyü geldim.

Pir Sultan Abdal

0 yorum:

ANTOLOJİ

Toplam Sayfa Görünümü