Uyur idik uyardılar, Diriye saydılar bizi. Koyun olduk ses anladık, Sürüye saydılar bizi... Sürülüp kasaba gittik, Kanarada mekân tuttuk, Didar defterine yettik, Ölüye saydılar bizi... Hâlimizi hâl eğledik, Yolumuzu yol eyledik, Her çiçekten bal eyledik, Arıya saydılar bizi... Hak divanına dizildik, Aşk defterine yazıldık, Bal olduk şerbet ezildik, Doluya saydılar bizi... Pir Sultan Abdal'ım şunda, Çok keramet var insanda, O cihanda bu cihanda, Ali'ye saydılar bizi...

YİNE TAMAM OLDU SENENİN BAŞI

Yine tamam oldu senenin başı,
Aktıkça akıyor gözümün yaşı.
Mümin olanlara veriyor cüşu,
Münkir Yezit kıymetini bilmedi.

İnşallah Yezid'in nesli kırılır,
Mümin olan Hak cemine derilir.
Bir orucun bin bir hacca yazılır,
Oruç tutan ebed mahrum olmadı.

Peygamberin vasisini kodular,
Adına da Mervan adın dediler.
On iki imamı bir bir yediler,
Mazlumların ahı yerde kalmadı.

Hasan'la Hüseyin Ali'nin oğlu,
Yezid'in elinden ciğeri dağlı.
Mümin olan Şah'a ikrarla bağlı,
İkrarı bend olan yoldan dönmedi.

Ne dilersen Hak'tan dile dileği,
Muhammet Ali'nin yanar çırağı.
Pir Sultan'ın Mevla ile durağı,
Pire ikrar veren geri dönmedi.

Pir Sultan Abdal

0 yorum:

ANTOLOJİ

Toplam Sayfa Görünümü