Uyur idik uyardılar, Diriye saydılar bizi. Koyun olduk ses anladık, Sürüye saydılar bizi... Sürülüp kasaba gittik, Kanarada mekân tuttuk, Didar defterine yettik, Ölüye saydılar bizi... Hâlimizi hâl eğledik, Yolumuzu yol eyledik, Her çiçekten bal eyledik, Arıya saydılar bizi... Hak divanına dizildik, Aşk defterine yazıldık, Bal olduk şerbet ezildik, Doluya saydılar bizi... Pir Sultan Abdal'ım şunda, Çok keramet var insanda, O cihanda bu cihanda, Ali'ye saydılar bizi...

YEŞİL BAŞLI ÖRDEK GÖLLERE UÇTU

Yeşil başlı ördek göllere uçtu,
Duysun canlar deyü bizi asarlar.
Bir taş oynamasın yerli yerinden,
Duysun canlar deyü bizi asarlar.

Çıkardılar ağ bedenden atmaya,
Şimdi indirdiler yine dahmeye.
Kanrıldım çevrildim baktım zahmaya,
Duysun canlar deyü bizi asarlar.

Varlığın çevresi dopdolu incir,
Severim demeye canım zarıncır.
Elimde kelepçe boynumda zincir,
Duysun canlar deyü bizi asarlar.

İlimi sorarsan köyümdür Banaz,
Dilerim onmasın ol karılı Sivas.
Bir ben ölmeyinen alem yıkılmaz,
Duysun canlar deyü bizi asarlar.

Pir Sultan Abdal'ım kaddim büküldü,
Gözümün gevheri yere döküldü.
Kendir kement boğazıma takıldı,
Duysun canlar deyü bizi asarlar.

Pir Sultan Abdal

0 yorum:

ANTOLOJİ

Toplam Sayfa Görünümü