Uyur idik uyardılar, Diriye saydılar bizi. Koyun olduk ses anladık, Sürüye saydılar bizi... Sürülüp kasaba gittik, Kanarada mekân tuttuk, Didar defterine yettik, Ölüye saydılar bizi... Hâlimizi hâl eğledik, Yolumuzu yol eyledik, Her çiçekten bal eyledik, Arıya saydılar bizi... Hak divanına dizildik, Aşk defterine yazıldık, Bal olduk şerbet ezildik, Doluya saydılar bizi... Pir Sultan Abdal'ım şunda, Çok keramet var insanda, O cihanda bu cihanda, Ali'ye saydılar bizi...

TÜRAP OLUP DÜŞTÜM TOZA

Türap olup düştüm toza,
İncinme gönül incinme.
Tahammül eyle her söze,
İncinme gönül incinme.

Türaplık cümlenin başı,
Üstüne atarlar taşı,
Daim çiğnenmektir işi,
İncinme gönül incinme.

Koy sana kötü desinler,
Her ayıbına gülsünler,
Hergün gıybetin kılsınlar,
İncinme gönül incinme.

Muhammet Miraç'tan indi,
Ali'm nur ile boyandı,
Bühtan Fatm'Ana'ya indi,
İncinme gönül incinme.

Pir Sultan'ım geçer aylar,
Geçinir yoksullar baylar,
Herkes sıfatını söyler,
İncinme gönül incinme.

Pir Sultan Abdal

0 yorum:

ANTOLOJİ

Toplam Sayfa Görünümü