Uyur idik uyardılar, Diriye saydılar bizi. Koyun olduk ses anladık, Sürüye saydılar bizi... Sürülüp kasaba gittik, Kanarada mekân tuttuk, Didar defterine yettik, Ölüye saydılar bizi... Hâlimizi hâl eğledik, Yolumuzu yol eyledik, Her çiçekten bal eyledik, Arıya saydılar bizi... Hak divanına dizildik, Aşk defterine yazıldık, Bal olduk şerbet ezildik, Doluya saydılar bizi... Pir Sultan Abdal'ım şunda, Çok keramet var insanda, O cihanda bu cihanda, Ali'ye saydılar bizi...

SABAHTAN DERGAHA VARDIM

Sabahtan dergaha vardım,
Dedem uzanmış yatıyor.
İzzet ile selam verdim,
Günbegün derdim artıyor.

Dedem kalkmış yatağından,
Gül ister hüsnün bağından.
Münkir münafık şerrinden,
Müminleri Hak koruyor.

Mümin olan yola yarar,
Münafık dergahta n'arar?
Kem söz sahibine zarar,
Muhabbetten bal akıyor.

Muhabbet nedir Muhammet?
Müminin arzusu Cennet.
Yola giren cana minnet,
Bir has gül olmuş kokuyor.

Pir Sultan'ım, vardır nice,
Kabr evine o girince,
Hak divanına durunca,
Günahlarından korkuyor.

Pir Sultan Abdal

0 yorum:

ANTOLOJİ

Toplam Sayfa Görünümü