Uyur idik uyardılar, Diriye saydılar bizi. Koyun olduk ses anladık, Sürüye saydılar bizi... Sürülüp kasaba gittik, Kanarada mekân tuttuk, Didar defterine yettik, Ölüye saydılar bizi... Hâlimizi hâl eğledik, Yolumuzu yol eyledik, Her çiçekten bal eyledik, Arıya saydılar bizi... Hak divanına dizildik, Aşk defterine yazıldık, Bal olduk şerbet ezildik, Doluya saydılar bizi... Pir Sultan Abdal'ım şunda, Çok keramet var insanda, O cihanda bu cihanda, Ali'ye saydılar bizi...

SABAHTAN CEMALİN SEYRAN EYLEDİM -1-

Sabahtan cemalin seyran eyledim,
Eyledin gönlümü perişan dilber.
Hayli demdir gezdim gurbeti elleri,
Kimseler halimden sormadı dilber.

Sensiz garip gönlüm karar eylemez,
Eser bad-ı sabah zilfin ırganmaz.
Sen gidersen dertli gönlüm eğlenmez,
Dedim ver belgüzar telinden dilber.

Gamzeyi zilfin mis gibi kokar,
Yarelerim göz göz hışmınan bakar.
Cemalin görenler cenneti neyler,
Sandım güneş doğmuş yüzünden dilber.

Sen irfan kuşusun gider gelmezsin,
Gelir biz de baki mihman kalmazsın.
Seni uçuranlar murat almasın,
Kim seni uçurdu yuvandan dilber.

Abdal Pir Sultan'ım cemalin güzel,
Katipler oturmuş vasfını yazar.
Naibler saf olmuş yolunu gözler,
Benim için kalma yolundan dilber.

Pir Sultan Abdal

0 yorum:

ANTOLOJİ

Toplam Sayfa Görünümü