Uyur idik uyardılar, Diriye saydılar bizi. Koyun olduk ses anladık, Sürüye saydılar bizi... Sürülüp kasaba gittik, Kanarada mekân tuttuk, Didar defterine yettik, Ölüye saydılar bizi... Hâlimizi hâl eğledik, Yolumuzu yol eyledik, Her çiçekten bal eyledik, Arıya saydılar bizi... Hak divanına dizildik, Aşk defterine yazıldık, Bal olduk şerbet ezildik, Doluya saydılar bizi... Pir Sultan Abdal'ım şunda, Çok keramet var insanda, O cihanda bu cihanda, Ali'ye saydılar bizi...

ŞÜKÜR BİZİ BU MEYDANA

Şükür bizi bu meydana,
Getirenin demine Hu.
Ceset içinde bu canı,
Bitirenin demine Hu.

Güzeldir Ali'min sesi,
Silelim gönülden pası.
Aynı cemde bu nefesi,
Okuyanın demine Hu.

Tutalım Ali izini,
Uyaralım can gözünü.
Kırklar ile bir üzümü,
İçirenin demine Hu.

Pir Sultan'ım bu ne demek?
Hiç cahile çekme emek.
Hazır pişmiş nan u nemek,
Yedirenin demine Hu.

Pir Sultan Abdal

0 yorum:

ANTOLOJİ

Toplam Sayfa Görünümü