Uyur idik uyardılar, Diriye saydılar bizi. Koyun olduk ses anladık, Sürüye saydılar bizi... Sürülüp kasaba gittik, Kanarada mekân tuttuk, Didar defterine yettik, Ölüye saydılar bizi... Hâlimizi hâl eğledik, Yolumuzu yol eyledik, Her çiçekten bal eyledik, Arıya saydılar bizi... Hak divanına dizildik, Aşk defterine yazıldık, Bal olduk şerbet ezildik, Doluya saydılar bizi... Pir Sultan Abdal'ım şunda, Çok keramet var insanda, O cihanda bu cihanda, Ali'ye saydılar bizi...

KANBER KAFADAN GÜDERDİ DEVESİN

Kanber kafadan güderdi devesin,
Bindirdiler Şahı Merdan Ali'yi.
Dünyadan ahrete gitti kısmeti,
Yolladılar Şahı Merdan Ali'yi.

Kanber akıttı gözlerinin yaşın,
İşittiler Düldül'ün kişneyişin.
Kıbleye karşı Şah Hesyn'in başın,
Döndürdüler Şahı Merdan Ali'yi.

Ağu kattılar Hasan'ın payına,
Yezit kasdeyledi İmam soyuna.
Kefenini Ab-ı Zemzem suyuna,
Bandırdılar Şahı Merdan Ali'yi.

Ölüsün korkusu gelir erlere,
Gönüllerden rahmet yağar yerlere.
Hurma ağacından tabut dülgere,
Yondurdular Şahı Merdan Ali'yi.

Pir Sultan'ım, Adem gelir Havva ilen,
Gökten rahmetler yağar dua ilen.
Necef deryasına beyaz deve ilen,
Yolladılar Şahı Merdan Ali'yi.

Pir Sultan Abdal

0 yorum:

ANTOLOJİ

Toplam Sayfa Görünümü