Uyur idik uyardılar, Diriye saydılar bizi. Koyun olduk ses anladık, Sürüye saydılar bizi... Sürülüp kasaba gittik, Kanarada mekân tuttuk, Didar defterine yettik, Ölüye saydılar bizi... Hâlimizi hâl eğledik, Yolumuzu yol eyledik, Her çiçekten bal eyledik, Arıya saydılar bizi... Hak divanına dizildik, Aşk defterine yazıldık, Bal olduk şerbet ezildik, Doluya saydılar bizi... Pir Sultan Abdal'ım şunda, Çok keramet var insanda, O cihanda bu cihanda, Ali'ye saydılar bizi...

İLK YAZIN GELDİĞİ NEDEN BELL'OLUR

İlk yazın geldiği neden bell'olur?
Gülşeninde öten bülbül daldadır.
Eyyüb'ün teninde iki kurt kaldı,
Biri ipek yapar, biri baldadır.

Kişinin çektiği hayırdan şerden,
İmam-ı Zeynel'e vurdular nişan.
Tanrı ile bin bir kelam konuşan,
Ali Medine'de, Musa Tur'dadır.

Şeriat kapısın Muhammet açtı,
Tarikat kapısın ol Ali seçti.
Dünyadan nice bin evliya göçtü,
Onlar da gözetir, Mehdi yoldadır.

Pir Sultan Abdal'ım, ölürüm deme,
Kıl beş vakit namaz, kazaya koma.
Sakın bu dünyada kalırım sanma,
Tenim teneşirde, özüm saldadır.

Pir Sultan Abdal

0 yorum:

ANTOLOJİ

Toplam Sayfa Görünümü