Uyur idik uyardılar, Diriye saydılar bizi. Koyun olduk ses anladık, Sürüye saydılar bizi... Sürülüp kasaba gittik, Kanarada mekân tuttuk, Didar defterine yettik, Ölüye saydılar bizi... Hâlimizi hâl eğledik, Yolumuzu yol eyledik, Her çiçekten bal eyledik, Arıya saydılar bizi... Hak divanına dizildik, Aşk defterine yazıldık, Bal olduk şerbet ezildik, Doluya saydılar bizi... Pir Sultan Abdal'ım şunda, Çok keramet var insanda, O cihanda bu cihanda, Ali'ye saydılar bizi...

HOCAM BANA İLİMLERİ SORARSA

Hocam bana ilimleri sorarsa,
Hak Muhammed Ali derdim okurum.
Kur’an’ın kilidi İhlâs-ı şerif,
Hasan u Hüseyn’i sevdim okurum.

Pirim Hacı Bektaş Zeyn-el’Abâ’ya,
Gündüzün güneşin gecedir aya.
Bunda bir gün doğar yoksula baya,
Anın divanına durdum okurum.

Ali’dir virt olan cümle erlere,
Muhammet Bâkır’dan İmam Cafer’e.
Hazret-i Hızır gibi gerçek ere,
Anın divanında durdum okurum.

Gönül bir deryâdır dolar eksilmez,
Değme bir gönüle güher konulmaz.
Bu bir gizli sırdır kimseler bilmez,
Musâ-yı Kâzım’ı sevdim okurum.

İmam-ı Rıza’dan müşkülüm kandı,
Muhammet Takî’den Nakî’ye vardı.
Hocam bana ilim dedi uyardı,
Sabahın seyrinde virdim okurum.

Hasan-ül-Askerî Mehdî çıkınca,
İsâ Peygamber’i vezir dikince,
Doksan bin er Horasan’dan kopunca,
On İki İmam’a yardım okurum.

Pir Sultan’ım, Hak Muhammet Ali’den,
Tâ ikrârım vardır Kalû Beli’den.
Şefaat umarım güzel Veli’den,
Muhammet Ali’yi sevdim okurum.

Pir Sultan Abdal

0 yorum:

ANTOLOJİ

Toplam Sayfa Görünümü