Uyur idik uyardılar, Diriye saydılar bizi. Koyun olduk ses anladık, Sürüye saydılar bizi... Sürülüp kasaba gittik, Kanarada mekân tuttuk, Didar defterine yettik, Ölüye saydılar bizi... Hâlimizi hâl eğledik, Yolumuzu yol eyledik, Her çiçekten bal eyledik, Arıya saydılar bizi... Hak divanına dizildik, Aşk defterine yazıldık, Bal olduk şerbet ezildik, Doluya saydılar bizi... Pir Sultan Abdal'ım şunda, Çok keramet var insanda, O cihanda bu cihanda, Ali'ye saydılar bizi...

HER NE CEVREYLESEN ÜSTÜME ALMAM

Her ne cevreylesen üstüme almam,
Bana şirin gelir dillerin dostum.
Hercai olana meylimi vermem,
Kış ola tutula yolların dostum.

Meyil vermem müraiye şaşkına,
Özün yetir bir kamile pişkine.
Ali'yi seversen pirin aşkına,
Gel dola boynuma kolların dostum.

Ağyar olan ayıbını bildirir,
Sağ yar olan Hak mizanın buldurur.
Engel girmiş gonca gülün yoldurur,
Dök zülfün yüzüne tellerin dostum.

Umarım onmasın benden ayıran,
Bağa nadan girmiş sevdiğim uyan.
Kula dulda ise Allah'a ayan,
Senden ayrılalı ağlarım dostum.

Abdal Pir Sultan'ım, gülüm yolmuşlar,
Şu benim yarime nice kıymışlar.
Umarım dünyaya malın vermişler,
Sensiz şu dünyayı n'eylerim dostum.

Pir Sultan Abdal

0 yorum:

ANTOLOJİ

Toplam Sayfa Görünümü