Uyur idik uyardılar, Diriye saydılar bizi. Koyun olduk ses anladık, Sürüye saydılar bizi... Sürülüp kasaba gittik, Kanarada mekân tuttuk, Didar defterine yettik, Ölüye saydılar bizi... Hâlimizi hâl eğledik, Yolumuzu yol eyledik, Her çiçekten bal eyledik, Arıya saydılar bizi... Hak divanına dizildik, Aşk defterine yazıldık, Bal olduk şerbet ezildik, Doluya saydılar bizi... Pir Sultan Abdal'ım şunda, Çok keramet var insanda, O cihanda bu cihanda, Ali'ye saydılar bizi...

GÜNDÜZ HAYALİMDE GECE DÜŞÜMDE

Gündüz hayalimde, gece düşümde,
Her derdime derman İmam Hüseyin.
Yılın on'ki ayın seherlerinde,
Her dertlere derman İmam Hüseyin.

Dividim var kalem tutmaz elimde,
Hakk'ın kelamın okurum dilimde.
Muhammed'in sancağının altında,
Mazlum mazlum duran İmam Hüseyin.

Aşk kitabın Huda bana gönderdi,
Gökten Cebrail de yere indirdi.
Yezitleri cehenneme gönderdi,
İblis çıkmaz ordan İmam Hüseyin.

Hatice rehberi divanda bir yar,
Fatma Ana ağlar hem saçın yolar.
Hak bir terazidir, mizanın kurar,
Şehit donu giyen İmam Hüseyin.

Pir Sultan ne güzel bulmuş yerini,
Ben pirime kurban verdim serimi.
Muaviye oğlu mülcem soyunu,
Sürelim dergahtan İmam Hüseyin.

Pir Sultan Abdal

0 yorum:

ANTOLOJİ

Toplam Sayfa Görünümü