Uyur idik uyardılar, Diriye saydılar bizi. Koyun olduk ses anladık, Sürüye saydılar bizi... Sürülüp kasaba gittik, Kanarada mekân tuttuk, Didar defterine yettik, Ölüye saydılar bizi... Hâlimizi hâl eğledik, Yolumuzu yol eyledik, Her çiçekten bal eyledik, Arıya saydılar bizi... Hak divanına dizildik, Aşk defterine yazıldık, Bal olduk şerbet ezildik, Doluya saydılar bizi... Pir Sultan Abdal'ım şunda, Çok keramet var insanda, O cihanda bu cihanda, Ali'ye saydılar bizi...

GEZDİM SEYRETTİM DÜNYAYI

Gezdim seyrettim dünyayı,
Şu dünyada melamet var.
Silindi gönlümün pası,
Yüreğimde zılalet var.

Ne yolcular izin izler,
Ne meşayih sırrın gizler,
Ne kadı şer'isin gözler,
Ne beylerde adalet var.

Ne kız ayal hicap saklar,
Ne gelinler usül bekler,
Ne kocalar özün yoklar,
Ne yiğitte marifet var.

Şeriat göğe çekildi,
Yüz suyu yere döküldü,
Alem zulm ile yakıldı,
Kıyametten işaret var.

Pir Sultan'ım eyder: Erlik,
İşin bilmektir serverlik.
Allah'a yakışır benlik,
İnsanda da keramet var.

Pir Sultan Abdal

0 yorum:

ANTOLOJİ

Toplam Sayfa Görünümü