Uyur idik uyardılar, Diriye saydılar bizi. Koyun olduk ses anladık, Sürüye saydılar bizi... Sürülüp kasaba gittik, Kanarada mekân tuttuk, Didar defterine yettik, Ölüye saydılar bizi... Hâlimizi hâl eğledik, Yolumuzu yol eyledik, Her çiçekten bal eyledik, Arıya saydılar bizi... Hak divanına dizildik, Aşk defterine yazıldık, Bal olduk şerbet ezildik, Doluya saydılar bizi... Pir Sultan Abdal'ım şunda, Çok keramet var insanda, O cihanda bu cihanda, Ali'ye saydılar bizi...

EVVELİN EVVELİ MUHAMMET ALİ

Evvelin evveli Muhammed Ali,
Zâhir batın kerem Şah-ı Merdan’ın.
Tenimiz Muhammet, canımız Ali,
Cümle şad ü hurrem Şah-ı Merdan'ın

Vücudun feridir zuhura gelen,
Muhammet'tir Şah'ın kudretin bilen.
Ademe tecelli eyleyip gelen,
Adı İsm-i Azam Şah-ı Merdan'ın.

İbrahim varından geçti Halil'dir,
Ateşi gülistan eden Celil'dir.
Rehber Muhammet'tir, mürşit Ali'dir,
Al'aba ayn-ı cem Şah-ı Merdan'ın.

Âşıklar, erenler yolun izledi,
Gönül hanesine Şah'ı gizledi.
Hem Muhammet Şah Ali'yi gözledi,
Celalli mükerrem Şah-ı Medan'ın.

Pir Sultan'ım, bu vücudun sultanı,
Bir katrede sır eylemiş ummanı.
Hakikat sultanı ol kerem kanı,
Hep insana mahrem Şah-ı Merdan'ın.

Pir Sultan Abdal

0 yorum:

ANTOLOJİ

Toplam Sayfa Görünümü