Uyur idik uyardılar, Diriye saydılar bizi. Koyun olduk ses anladık, Sürüye saydılar bizi... Sürülüp kasaba gittik, Kanarada mekân tuttuk, Didar defterine yettik, Ölüye saydılar bizi... Hâlimizi hâl eğledik, Yolumuzu yol eyledik, Her çiçekten bal eyledik, Arıya saydılar bizi... Hak divanına dizildik, Aşk defterine yazıldık, Bal olduk şerbet ezildik, Doluya saydılar bizi... Pir Sultan Abdal'ım şunda, Çok keramet var insanda, O cihanda bu cihanda, Ali'ye saydılar bizi...

EMEK ÇEKTİM BİR EV YAPTIM ERENLER

Emek çektim bir ev yaptım erenler,
Yine bu güzele bildiremedim.
Bahar geldi çiçek bitti, ot bitti,
Toprak güldü, taşı güldüremedim.

Önüne irehber almış kadıyı,
Gelir kitabın okuyu okuyu.
Bürhan ile buldum yetmiş ikiyi,
İkisin bir kaba sığdıramadım.

Yüreğimde belli belli yaralar,
Şeytan kalbin almış, gözün köreler.
Hakk'a niyaz eylemeye âr eyler,
Eğilip bir secde kıldıramadım.

Hû demine bir ikrarı güdenin,
Tu yüzüne ikrarından dönenin.
Pîr Sultan'ım, münafığın, nâdanın,
Gönül aynasını sildiremedim.

Pir Sultan Abdal

0 yorum:

ANTOLOJİ

Toplam Sayfa Görünümü