Uyur idik uyardılar, Diriye saydılar bizi. Koyun olduk ses anladık, Sürüye saydılar bizi... Sürülüp kasaba gittik, Kanarada mekân tuttuk, Didar defterine yettik, Ölüye saydılar bizi... Hâlimizi hâl eğledik, Yolumuzu yol eyledik, Her çiçekten bal eyledik, Arıya saydılar bizi... Hak divanına dizildik, Aşk defterine yazıldık, Bal olduk şerbet ezildik, Doluya saydılar bizi... Pir Sultan Abdal'ım şunda, Çok keramet var insanda, O cihanda bu cihanda, Ali'ye saydılar bizi...

EMANET ALEMDE ADEM BİR GÜLDÜR

Emanet âlemde adem bir güldür,
Geldi dost kokusu ol güle düştü.
Adem'e âşıklar beli dediler,
Feryat ile figan bülbüle düştü.

İblis anlamadı Adem'de sırrı,
Açıldı vechinde Hakk'ın menşuru,
Geldi zuhur etti Muhammet nuru,
Yayıldı âleme gulgula düştü.

Hak deyip de âlemden tutmuşuz eli,
Sıdk ile ederiz Adem'e beli.
Pirimizdir bizim Muhammet Ali,
El ele, el Hakk'a silsile düştü.

Azrail eder mi Adem'e ikrar?
Secde et diye Hak emretti tekrar.
Boyun eğmez gider Adem'e her bar,
Kendini bilenler bu yola düştü.

Pir Sultan'ım, İblis kendini gördü,
Hak lanet eyledi, dergâhtan sürdü.
Adem aslı yüzün toprağa sürdü,
Allemal'esma'sı her dile düştü.

Pir Sultan Abdal

0 yorum:

ANTOLOJİ

Toplam Sayfa Görünümü