Uyur idik uyardılar, Diriye saydılar bizi. Koyun olduk ses anladık, Sürüye saydılar bizi... Sürülüp kasaba gittik, Kanarada mekân tuttuk, Didar defterine yettik, Ölüye saydılar bizi... Hâlimizi hâl eğledik, Yolumuzu yol eyledik, Her çiçekten bal eyledik, Arıya saydılar bizi... Hak divanına dizildik, Aşk defterine yazıldık, Bal olduk şerbet ezildik, Doluya saydılar bizi... Pir Sultan Abdal'ım şunda, Çok keramet var insanda, O cihanda bu cihanda, Ali'ye saydılar bizi...

DERİLDİ AYN-I CEM KURULDU ERKAN

Derildi ayn-ı cem, kuruldu erkan,
Erenler oturmuş postu postuna.
Niyaz edip Hakk'a açıldı meydan,
Meydancılar çerağ aldı destine.

Baş eğdiler erenlerin yoluna,
Hü dediler ehlullah erkanına.
Çağırdılar Tanrı'nın arslanına,
Kevser getirdiler meydan üstüne.

Erenlerin gazileri geldiler,
Kabul edip cur'asından aldılar.
İçip Ab-ı Kevser sermest oldular,
Mail oldum gözlerinin mestine.

Zikr ettiler erenlerin nefesin,
Çüş ettiler taliblerin hepisin.
Cümle gönüllerin sildiler pasın,
Özlerin teslim ettiler dostuna.

Pir Sultan'ım bahçesini zeyn eder,
Üstat nazarında erkanın güder.
Kırklar sema ile hak yola gider,
Üçler'le, Yediler erkan üstüne.

Pir Sultan Abdal

0 yorum:

ANTOLOJİ

Toplam Sayfa Görünümü