Uyur idik uyardılar, Diriye saydılar bizi. Koyun olduk ses anladık, Sürüye saydılar bizi... Sürülüp kasaba gittik, Kanarada mekân tuttuk, Didar defterine yettik, Ölüye saydılar bizi... Hâlimizi hâl eğledik, Yolumuzu yol eyledik, Her çiçekten bal eyledik, Arıya saydılar bizi... Hak divanına dizildik, Aşk defterine yazıldık, Bal olduk şerbet ezildik, Doluya saydılar bizi... Pir Sultan Abdal'ım şunda, Çok keramet var insanda, O cihanda bu cihanda, Ali'ye saydılar bizi...

SEYYAH OLUP ŞU ÂLEMİ GEZERİM

Seyyah olup şu âlemi gezerim,
Bir dost bulamadım, gün akşam oldu.
Kendi efkârımca okur yazarım,
Bir dost bulamadım, gün akşam oldu.

İki elim kalkmaz oldu dizimden,
Bilmem amelimden, bilmem özümden.
Akıttım kanlı yaş iki gözümden,
Bir dost bulamadım gün akşam oldu.

Yine boralandı dağların başı,
Akıttım gözümden kan ile yaşı.
Emaneti alır ol veren kişi,
Bir dost bulamadım, gün akşam oldu.

Bozuk şu cihanın pergeri bozuk,
Yazıktır şu geçen ömrüme yazık.
Tükendi daneler, kalmadı azık,
Bir dost bulamadım, gün akşam oldu.

Pir Sultan'ım eydür: Ummana dalam,
Gidenler gelmedi, haberin alam.
Abdal oldum, çullar giydim bir zaman,
Bir dost bulamadım, gün akşam oldu.

Pir Sultan Abdal

0 yorum:

ANTOLOJİ

Toplam Sayfa Görünümü