Uyur idik uyardılar, Diriye saydılar bizi. Koyun olduk ses anladık, Sürüye saydılar bizi... Sürülüp kasaba gittik, Kanarada mekân tuttuk, Didar defterine yettik, Ölüye saydılar bizi... Hâlimizi hâl eğledik, Yolumuzu yol eyledik, Her çiçekten bal eyledik, Arıya saydılar bizi... Hak divanına dizildik, Aşk defterine yazıldık, Bal olduk şerbet ezildik, Doluya saydılar bizi... Pir Sultan Abdal'ım şunda, Çok keramet var insanda, O cihanda bu cihanda, Ali'ye saydılar bizi...

SABAHTAN CEMALİN SEYRAN EYLEDİM -2-

Sabahtan cemalin seyran eyledim,
Gönüller perişan elinden güzel.
Nice bir gezeyim gurbet elleri,
Hiç mi bilir yoktur halımdan güzel?

Sen seher yelisin gider gelmezsin,
Gelirsen de güzel bakî kalmazsın.
Seni uçuranlar murat almasın,
Seni kim uçurdu yuvandan güzel?

Tığ-i gamzelerin misk ü bu kokar,
Yar ala gözlerin hışm ile bakar.
Cemalin görenler cennete gider,
Sandım güneş doğmuş yüzünden dilber.

Kemhalar giyinip zünnar bağlanır,
Eser bad-ı saba zülfün ırganır.
Sen giden de deli gönül eğlenir,
Bergüzar ver zülfün telinden dilber.

Pir Sultan Abdal'ım, cemalin güzel,
Aradım bulmadım derdimi yazar.
Şimdi benim dostum cennette gezer,
Kalma benim için yolundan güzel.

Pir Sultan Abdal

0 yorum:

ANTOLOJİ

Toplam Sayfa Görünümü