Uyur idik uyardılar, Diriye saydılar bizi. Koyun olduk ses anladık, Sürüye saydılar bizi... Sürülüp kasaba gittik, Kanarada mekân tuttuk, Didar defterine yettik, Ölüye saydılar bizi... Hâlimizi hâl eğledik, Yolumuzu yol eyledik, Her çiçekten bal eyledik, Arıya saydılar bizi... Hak divanına dizildik, Aşk defterine yazıldık, Bal olduk şerbet ezildik, Doluya saydılar bizi... Pir Sultan Abdal'ım şunda, Çok keramet var insanda, O cihanda bu cihanda, Ali'ye saydılar bizi...

KOYUN BENİ HAK AŞKINA YANAYIM

Koyun beni Hak aşkına yanayım,
Dönen dönsün, ben dönmezem yolumdan.
Yolumdan dönüp, mahrum mu kalayım?
Dönen dönsün, ben dönmezem yolumdan.

Benim pirim gayet ulu kişidir,
Yediler ulusu, kırklar eşidir.
On iki imamın server başıdır,
Dönen dönsün, ben dönmezem yolumdan.

Kadılar, müftüler fetva yazarsa,
İşte kemend, işte boynum; asarsa,
İşte hançer, işte kellem; keserse
Dönen dönsün, ben dönmezem yolumdan.

Ulu mahşer günü olur, divan kurulur,
Suçlu, suçsuz gelir anda derilir.
Piri olmayanlar anda bilinir,
Dönen dönsün, ben dönmezem yolumdan.

Pir Sultan'ım, arşa çıkar ünümüz,
O da bizim ulumuzdur pirimiz.
Hakk'a teslim olsun garip canımız,
Dönen dönsün, ben dönmezem yolumdan.

Pir Sultan Abdal

Hiç yorum yok:

BU ŞİİRDE GEÇEN SÖZCÜKLERİN ANLAMINI ÖĞRENMEK İSTİYORSANIZ,
ESKİ TÜRKÇE- YENİ TÜRKÇE SÖZLÜK Linkine tıklayınız
ANTOLOJİ

EMEĞE SAYGI

Bu site için harcadığım emeği saygı duymak istiyorsanız, bu sitede verilen bilgileri kendi sitelerinizde kullanırken lütfen http://pirsultanabdalsiirleri.blogspot.com.tr/adresini kaynak gösteriniz.

Toplam Sayfa Görüntüleme Sayısı